ΤΕΚΚΕΣ ΣΤΟ ΑΙΓΙΟ
Μια μικρή ιστορία για έναν τεκέ δερβίσηδων που υπήρχε στο Αίγιο γύρω στα 1670 θα αναφέρουμε εδώ. Στην περιοχή δίπλα από τον πλάτανο του τουριστικού στο Αίγιο, στις 12 βρύσες, υπήρξε ένας τεκκές δερβίσεων του τάγματος των Μπεκτασήδων. Αυτά αναφέρει ο τούρκος περιηγητής Ελβιγιά Τσελεμπή όταν το 1670 επισκέφθηκε το Αίγιο. Στην περιοχή τότε υπήρχαν 8 βρύσες και μεγάλο δένδρο, μάλλον αναφέρεται στον πλάτανο, όπου στην σκιά του αναπαύονται οι επισκέπτες του τεκκέ. Ο τεκκές πρέπει να ήταν εκεί όπου πριν από λίγα χρόνια ήταν η ταβέρνα του Καράμπελλα, αν υποθέτουμε σωστά. Στο Αίγιο, σύμφωνα πάντα με τον Τσελεμπή, υπήρχαν 200 σπίτια, 40 μαγαζιά, ένα χάνι, ένα χαμάμ και φυσικά ο τεκκές των Μπεκτασήδων.
Οι Μπεκτασήδες ήταν οι οπαδοί του σουφιστικού τάγματος που ίδρυσε ο Χατζή Μπεκτάς Βελή(ο άγιος Μπεκτάς ο Προσκυνητής) τον 13ο αιώνα στην Μικρά Ασία. Γνωρισε μεγάλη άνθιση στα Βαλκάνια και συνδέθηκε με τους γενίτσαρους αφού οι περισσότεροι από αυτούς υπήρξαν μέλη του. Το τάγμα γνώρισε ουσιαστικά μεγάλη ανάπτυξη και στον ελλαδικό χώρο μετά τις μεταρρυθμίσεις που επέφερε στην δομή του τάγματος ο Μπαλήμ Σουλτάν(?-1516). Αυτός υπήρξε μεγάλη μυστικιστική προσωπικότητα, δεύτερος κατά σειρά πάτρωνας του τάγματος των Μπεκτασήδων μετά τον Χατζη Μπεκτάς και ηγούμενος του τεκκέ του Κιζίλ Ντελή στη Ρούσα του ¨Έβρου, 41 χιλιόμετρα δυτικά του Διδυμότείχου. Ο τεκκές αυτός είναι ακόμα σε λειτουργία.
Οι μεταρρυθμίσεις αυτές ήταν ένα είδους συγκρητισμού με χριστιανικά πρότυπα όπως η χρήση κρασιού στις μυστηριακές τελετές αντί του ηδύποτου μείγματος (serbet) που χρησιμοποιούνταν μέχρι τότε, η καθιέρωση της τριάδος Αλλάχ-Μωάμεθ-Αλή κ.α. Με αυτές απομακρύνθηκε το τάγμα πιο πολύ από το ορθόδοξο σουνιτικό δόγμα και προσέλκυσε πιο εύκολα χριστιανούς οπαδούς αλλά και επύληδες τουρκομάνους. Απέκτησε έτσι αρκετούς οπαδούς και πάνω από τριακόσιους τεκκέδες στον ελληνικό χώρο μόνο. Ένας από αυτούς ήταν ο τεκκές του Αλί-Μπαμπά στο Αίγιο.
Τέλος να αναφέρουμε ότι ο τεκκές ήταν μοναστηριακό συγκρότημα με χώρους για τελετουργίες, κουζίνα για φαγητό, χώρους για διαμονή των δερβίσηδων και των επισκεπτών.